Chapter . 9
{CUT;}
ตุบบบบ
แบคฮยอนฉุดร่างกายอีกคนให้เสียหลักนอนลงไปแผ่นาบกับเตียงกว้างก่อนที่จะล้มตัวลงมาคร่อมไว้อีกที
“โง่..”
“…”
“พูดขนาดนี้แล้วยังไม่เชื่อเลยหรอว่า
รัก”
“…”
“จะต้องทำยังไง
เปลี่ยนตัวเองไปมากขนาดนี้แล้วแท้ๆ แต่อคติของเธอมันยังมีอยู่อีกหรอ?
คนที่เคยเป็นแบบนั้นก็มีสิทธิที่จะรักได้เหมือนกันไม่ใช่หรือไง..”
“…”
“ที่ฉันเปลี่ยนตัวเองได้ก็เพราะเธอไม่ใช่หรือไง นั่นคือจุดประสงค์ที่จุนมยอนมันส่งเธอมาให้ฉัน
ให้มาเปลี่ยนตัวฉันที่ทำตัวแบบนี้ให้ฉันได้ลองรักใครสักคน”
“ทำไม..ทำไมเขาไม่เคยบอก”
“เพราะเขาไม่อยากให้เธอต้องมาทำตัวลำบากเพื่อทำให้ฉันรักเธอยังไงละ
เขาจงใจจะทำให้ความน่ารักของเธอทำให้ฉันตกหลุมรักแทนที่จะมาพยามทำให้ฉันรักไง
ทีนี้เข้าใจหรือยัง..”
“ฉันเข้าใจแล้ว”
“แล้วเธอก็ทำสำเร็จ เธอทำให้ฉันรักได้แล้วก็..รักมากๆด้วย”
“ (o////o) ”
“ตอนนี้เรายังไม่ได้เป็นอะไรกัน
ฉะนั้น ฉันจะไม่ทำแบบนี้”
“ทำแบบไหน?”
“ก็..แบบที่คนรักกันเขาทำกันทุกคืนก่อนนอนมั้ง”
“ตาบ้า!”
“รักไหม?..”
“อะไร?”
“รักแบคฮยอนไหม?”
“คนโง่..”
“นั่นไม่ใช่คำตอบสักหน่อย”
“รัก”
“งั้นตอนนี้เราเป็นอะไรกันละ?”
“แฟนมั้ง..”
“ไม่ใช่ผัวเมียกันหรอกหรอ?
ว้า..แย่จัง”
“แบคฮยอนคนบ้า
อ๊ะ!”
ริมฝีปากเล็กถูกกดทับลงมาอย่างนุ่มนวล
ร่างกายที่ตอนนี้ถูกแบคฮยอนโอบกอดไว้แน่นถูกกระชับให้แน่นมากขึ้นราวกับว่าจะกอดไว้อย่างนั้นไม่มีทางปล่อย
รวมถึงริมฝีปากที่ถูกเขากดทับไว้อย่างแน่นหนา
“อื่อ..แบค อ๊ะ” หมอนี่
จูบเก่ง ชะมัด
“แฮ่ก
พอก่อน..”
ร่างเล็กใช่ฝ่ามือดันหน้าอกแกร่งเพื่อผละจูบออกมา สูดอากาศหายใจ
“อะไร
นี่แค่จูบเองนะ เหนื่อยแล้วหรอ?”
“จูบของนายหรอแบคฮยอน
แทบจะดูดวิญญาณฉันออกจากร่างเลย”
“เธอกินปีโป้ที่ซื้อมาใช่ไหม?”
“ฉันกินไปสองสามอันตอนที่นายจ่ายเงินอยู่ที่เคาท์เตอร์อ่ะ”
“ถึงว่า..มันหวานๆ”
พูดจบเขาก็ก้มลงมาปิดปากรสหวานอีกครั้ง คราวนี้คงไม่ปล่อยง่ายๆแน่
กิจกรรมของคนรักที่ปราศจากการขัดขืนใดๆ ทั้งสองร่วมกันทำกิจกรรมอย่างช้าๆไม่รีบร้อน
จนมาถึงจุดที่สนุกที่สุดก็ว่าได้
“อื้อ!!! อ๊ะ!!” แก่นกายที่แข็งขืนถูกพนังนุ่มกลืนเข้ามาได้เพียงแค่ครึ่งนึงเท่านั้น
เสียงครวญครางก็ดังลั่นขึ้น
สำหรับครั้งแรกนั้นต้องเตรียมการเปิดทางและปลุกเร้าไม่ให้ฝ่ายรับเกร็งตัวเพราะมันจะยากในการสอดใส่ครั้งแรก
“อึก! อ๊ะ”
แบคฮยอนจับขาให้กว้างออกมากขึ้นแล้วสอดแก่นกายเข้าไปใหม่
“มันเจ็บ! แบค..อ๊ะ อย่าเพิ่ง”
“มันรัด
อ๊ะอ๊า”
ฝ่ายรุกเริ่มทนไม่ไหวต่อการตอดรัดของผนังนุ่มที่เกร็งจนรัดแก่นกายที่แข็งขืนไว้แน่น
“อื้อ
~”
เริ่มด้วยการขยับจังหวะช้าๆเนิบนาบให้ร่างกายฝ่ายรับได้ปรับตัวกับสิ่งที่สอดเข้าไป แบคฮยอนเริ่มและอดทนต่อการตอดรัดได้ดี
เมื่อร่างกายพร้อมจากจังหวะช้าเนิบนาบธรรมดาๆก็เริ่มแปลเปลี่ยนให้ร้อนแรงมากขึ้น
“อ๊ะ
แบค..อ๊ะ จะถึง อ๊ะอ๊า
~”
คนใต้ร่างที่ทำกิจกรรมนี้เป็นครั้งแรกก็ร้องครางมาตลอดทางจนถึงตอนนี้ที่เป็นจุดสุดท้ายที่เรียกว่า
จุดสุดยอด
“อ๊าอ๊า
~ ~ ~ ~ ~” หลังจากกิจกรรมเสร็จเรียบร้อย
มันจบลงด้วยความเหนื่อยล้า
แบคฮยอนก้มลงจูบคนตัวเล็กเป็นการให้รางวัลและล้มตัวลงนอนข้างๆด้วยความเหนื่อยล้า
……………………………………………………………………………………
กลับไปอ่านต่อที่เด็กดีนะค้า ~
……………………………………………………………………………………
